در گزارشهای رسیده از شهروندان خاش آمده است که بخش بستری بیمارستان امام خمینی با کمبود شدید فضا و امکانات روبهروست. بیماران بر روی تختهایی در راهروها بستری شدهاند و رسیدگی به وضعیت آنان ناکافی است. این وضعیت نه فقط بحرانی در سطح درمان، بلکه نقض آشکار کرامت انسانی و حقوق بنیادین شهروندان است.
قانون اساسی و مسئولیت دولت
طبق اصل ۲۲ قانون اساسی، حیثیت و حقوق انسانی افراد باید از تعرض مصون بماند. همچنین اصل ۳۴ تأکید دارد که عدالت و رعایت حقوق انسانی باید توسط قانون تضمین گردد. با این حال، بیتوجهی به وضعیت بهداشت عمومی و درمان در مناطق محروم، نشان میدهد که این اصول، صرفاً در حد واژگانی مقدس بر روی کاغذ باقی ماندهاند.
اعلامیه جهانی حقوق بشر و حق حیات شرافتمندانه
بر پایه ماده ۸ و ۲۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر، هر انسان حق دارد از خدمات پزشکی، خوراک، مسکن و مراقبتهای لازم اجتماعی برخوردار باشد. بحران درمانی در خاش نقض مستقیم همین اصول است؛ جایی که «حق سلامت» در ازدحام راهروها و کمبود پرستارها خفه میشود.
سقوط اعتماد و کرامت در سایه فقر درمان
جامعهای که در آن بیماران به جای اتاق بیمارستان در راهروها بستری میشوند، پیش از آنکه بیمارستانش فرو بریزد، کرامت انسانیاش فروپاشیده است. سلامت، نه امتیازی دولتی، که حقی جهانی است. وقتی بیمار در سکوت و بیتوجهی جان میدهد، آنچه میمیرد فقط جسم او نیست؛ بلکه اعتماد به عدالت، قانون و انسانیت است.
بیتوجهی به وضعیت خاش و شهرهای مشابه، شکلی از تبعیض ساختاری است که سالها زیر عنوان «کمبود بودجه» پنهان شده است. اما در حقیقت، این کمبود بودجه نیست که جان انسان را میگیرد؛ این کمبود وجدان است.
کانون دفاع از حقوق بشر در ایران
#مهساامینی #vvmiran @baschariyat #MahsaAmini #حقوق_بشر #کودکان_ایران #کانون_دفاع_از_حقوق_بشر
