سوگنامه
دیماه ۱۴۰۴، ماه خیابانهایی بود که به اعتراض برخاستند و پاسخشان نه شنیدن، که سرکوب بود.
در شبهای ۱۸ و ۱۹ دیماه ۱۴۰۴، شهر پر شد از گشتها، از ایست و بازرسیها، از نگاههایی که امنیت را در حذف انسان جستوجو میکردند. اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ در ایران به میدان تعقیب بدل شد، به شبهایی که ترس در کوچهها پرسه میزد.
آرمین تیموری راد، امید تیموری راد، امیر تیموری راد؛ نامهایتان در همین روزها از خیابان جدا شد، در هیاهوی گشتها و در سکوتی که پس از آن تحمیل شد.
شما عددِ یک گزارش نشدید، با آنکه خواستند چنینتان کنند. شما انسان بودید؛ با صدا، با خاطره، با آیندهای که در دیماه ۱۴۰۴ به ناحق از شما گرفته شد.
این سوگنامه فقط برای اندوه نیست؛ برای یادآوری است. برای آنکه بماند در شبهای ۱۸ و ۱۹ دیماه، در میان گشتها و سرکوب، نامهایی خاموش شدند که نباید.
آرمین تیموری راد
امید تیموری راد
امیر تیموری راد
جاودانگی گاهی همین است؛ نامی که از دلِ سرکوب عبور میکند و خاموش نمیشود.
#اعتراضات_دی_۱۴۰۴ #دی_ماه_۱۴۰۴ #شب_های_۱۸_و_۱۹_دی #سرکوب #آرمین_تیموری_راد #امید_تیموری_راد #امیر_تیموری_راد #مهساامینی #MahsaAmini #vvmiran @baschariyat
