نوروز؛ آیینی فراتر از تقویم
نوروز صرفاً یک مناسبت تقویمی نیست؛ نماد امید، بازسازی و ایمان به امکان تغییر است. اما هنگامی که این آیین کهن در بستر جنگ و سرکوب برگزار میشود، معناهای تازهای مییابد. در چنین شرایطی، نوروز نه جشن آسودگی، بلکه یادآور حق پایمالشدهی مردمی است که حتی شادی نیز برایشان به امری امنیتی بدل شده است.
جنگ، سرکوب و تعلیق زندگی روزمره
شرایط جنگی، چه در قالب درگیری نظامی و چه در شکل سرکوب داخلی، زندگی را در حالت تعلیق نگه میدارد. بازداشتهای گسترده، محدودسازی آزادیهای مدنی، سانسور، فقر و ترس دائمی، فضای اجتماعی را از هرگونه آرامش تهی میکند. در چنین فضایی، نوروز بیش از آنکه نوید آغاز باشد، آیینهای از رنج انباشتهی جامعه است.
نوروز و حق کرامت انسانی
بر اساس اصول بنیادین حقوق بشر، هر انسان حق دارد در امنیت، آزادی و کرامت زندگی کند. نوروز، بهعنوان نماد حیات و نو شدن، با این حقوق پیوندی عمیق دارد. انکار این حقوق، بهمعنای تهیکردن نوروز از روح انسانی آن است. جایی که انسان از حق زندگی، آزادی بیان و امنیت محروم باشد، بهار نیز زخمی و ناتمام فرا میرسد.
بهارِ مقاومت
با اینهمه، تاریخ نشان داده است که نوروز در دل تاریکی نیز زنده مانده است. شاید معنای امروزین نوروز، نه در سفرههای رنگین، که در ایستادگی انسانهایی نهفته باشد که با وجود جنگ و سرکوب، هنوز به امکان تغییر ایمان دارند. نوروز در شرایط جنگی، بهار مقاومت است؛ فریادی خاموش برای بازپسگیری زندگی.
تا زمانی که جنگ، سرکوب و نقض حقوق بشر ادامه دارد، نوروز نه پایان رنج، که یادآور مسئولیتی جمعی است: دفاع از انسان، کرامت و حق زیستن.
#مهساامینی #MahsaAmini #vvmiran @baschariyat #نوروز #ایران #حقوق_بشر #جنگ #کرامت_انسانی #کانون_دفاع_از_حقوق_بشر
