جامعه‌المصطفی؛ هزینه‌هایی که بر دوش مردم است و سکوتی که بر آن سایه انداخته

در حالی که مردم ایران با فشارهای اقتصادی سنگین، گرانی، کاهش قدرت خرید، نبود شفافیت و فرسایش امید اجتماعی دست‌وپنجه نرم می‌کنند، یکی از ساختارهایی که همواره بخش بزرگی از منابع عمومی کشور را مصرف می‌کند اما کمتر درباره آن گفت‌وگو می‌شود، جامعه‌المصطفی العالمیه است؛ نهادی که بودجه و امکانات گسترده‌ای دریافت می‌کند اما پاسخگویی و شفافیت آن در برابر مردم ـ صاحبان اصلی ثروت کشور ـ همچنان مبهم است.

جامعه‌المصطفی سال‌هاست به عنوان یک شبکه آموزشی ـ تبلیغی فراملی معرفی می‌شود؛ نهادی که مأموریت خود را «ترویج آموزه‌های دینی» در کشورهای مختلف تعریف کرده است. اما مسئله اینجاست که این مأموریت نه با منابع خصوصی، بلکه با بودجه عمومی کشور و از جیب مردم ایران تأمین می‌شود؛ مردمی که خود با بحران‌های معیشتی، بیکاری، ناامنی اقتصادی، عدم دسترسی عادلانه به خدمات درمانی و اجتماعی و هزاران مشکل دیگر مواجه‌اند.

پرسش اساسی: چرا مردم ایران باید هزینه پروژه‌های فراملی را بدهند؟

در کشوری که میلیون‌ها شهروندش در تأمین ابتدایی‌ترین نیازهای زندگی دچار مشکل‌اند، اولویت، باید زندگی مردم، رفاه اجتماعی، آموزش عمومی، حقوق کارگران، حقوق کودکان، حمایت از زنان آسیب‌دیده، و رعایت کرامت شهروندان باشد. اما وقتی بودجه‌های کلان به نهادهایی اختصاص می‌یابد که نه تنها شفاف نیستند، بلکه مستقیماً در حوزه حقوق بشر و آزادی‌های اساسی نیز محل سؤال‌اند، این یعنی فاصله‌ای عمیق میان «نیاز واقعی جامعه» و «ترجیحات حاکمیت».

مسئله حقوق بشر؛ وقتی اولویت‌ها جابه‌جا می‌شوند

جامعه‌ای که نتواند کرامت انسان‌ها را در داخل مرزهای خود پاس بدارد، نمی‌تواند مدعی صدور ارزش‌های اخلاقی به جهان باشد. وقتی زندان‌ها پر است، آزادی بیان محدود است، فشارهای اقتصادی نفس مردم را گرفته، و حقوق شهروندی به‌طور سیستماتیک نقض می‌شود، انتقال پول و انرژی به نهادهایی مانند جامعه‌المصطفی نه تنها غیرمسئولانه، بلکه در تضاد مستقیم با روح اعلامیه جهانی حقوق بشر و حق مردم ایران بر زندگی شرافتمندانه است.

شفافیت؛ مطالبه‌ای که مردم حق دارند

مردم ایران حق دارند بدانند: این بودجه‌ها دقیقاً چقدر است؟ صرف چه فعالیت‌هایی می‌شود؟ چه گروه‌هایی از آن بهره‌مند می‌شوند؟ و مهم‌تر از آن، چه چیزی نصیب جامعه ایران می‌کند؟ تا زمانی که این پرسش‌ها بی‌پاسخ بماند، هزینه‌های جامعه‌المصطفی فقط یک عدد مالی نیست؛ بلکه نمادی از بی‌عدالتی ساختاری و نادیده گرفتن حقوق شهروندان است.

جامعه‌ای که حقوق بشر را جدی بگیرد، پیش از هر چیز به مردم خود پاسخگوست. ایران امروز بیش از هر زمان دیگر به عدالت، شفافیت، مسئولیت‌پذیری و احترام به حقوق انسان نیاز دارد؛ نه توسعه ساختارهایی که خرجشان از جیب مردم است اما سهم مردم از آن «هیچ» است.

#جامعه_المصطفی #بودجه_عمومی #حوزه_علمیه #اقتصاد_ایران #حقوق_شهروندی #نقض_حقوق_بشر #شفافیت_مالی #مهساامینی #MahsaAmini #vvmiran @baschariyat کانون دفاع از حقوق بشر