تحریم‌ها نباید آینده جوانان ایران را قربانی کنند
توقف آزمون تافل در ایران؛ وقتی تحریم، مسیر تحصیل یک نسل را دشوارتر می‌کند
آموزش و حق دسترسی برابر به فرصت‌های آموزشی، تنها یک مسئله اقتصادی یا اداری نیست؛ بلکه بخشی از حقوق بنیادین انسان و یکی از مهم‌ترین مسیرهای ساختن آینده است.
امروز خبر توقف برگزاری آزمون‌های TOEFL و GRE در ایران، نگرانی تازه‌ای را برای هزاران دانشجو و جوان ایرانی ایجاد کرده است؛ جوانانی که ماه‌ها و گاه سال‌ها برای یادگیری زبان، ادامه تحصیل و ساختن آینده‌ای بهتر تلاش کرده‌اند.
تحریم؛ وقتی اثر آن به زندگی مردم می‌رسد
بر اساس گزارش‌های منتشرشده، سازمان Educational Testing Service (ETS) برگزاری آزمون‌های TOEFL و GRE در ایران را متوقف کرده است. این تصمیم در پی تغییر وضعیت مجوزهای تحریمی مرتبط با ایران و تعلیق مجوزهای عمومی آمریکا برای برخی خدمات آموزشی اتخاذ شده است. 1
اما پشت هر تصمیم اداری و هر مقررات تحریمی، انسان‌هایی قرار دارند که زندگی و آینده‌شان تحت تأثیر قرار می‌گیرد.
یک جوان ایرانی که برای گرفتن مدرک زبان آماده شده است، ممکن است برای پذیرش دانشگاه، دریافت بورسیه یا ادامه تحصیل در خارج از کشور به TOEFL نیاز داشته باشد. توقف یک آزمون برای او فقط توقف یک امتحان نیست؛ ممکن است به معنای از دست رفتن یک فرصت تحصیلی، عقب افتادن یک سال تحصیلی، افزایش هزینه‌ها و حتی از دست رفتن یک فرصت مهم برای ساختن آینده باشد.
جوانان نباید هزینه اختلافات سیاسی را بپردازند
ما به‌عنوان مدافعان حقوق بشر، نمی‌توانیم نسبت به پیامدهای انسانی چنین تصمیم‌هایی بی‌تفاوت باشیم.
ممکن است هدف تحریم‌ها فشار بر حکومت‌ها و ساختارهای سیاسی باشد؛ اما زمانی که نتیجه عملی آن، دشوارتر شدن دسترسی دانشجویان و جوانان به آموزش و فرصت‌های برابر باشد، باید درباره آثار انسانی آن پرسش کرد.
جوان ایرانی نباید به دلیل محل تولد و تابعیت خود، از فرصت ساختن آینده محروم شود.
حق تحصیل، حق انسان است
حق آموزش و دسترسی برابر به فرصت‌های آموزشی، موضوعی فراتر از مرزهای سیاسی است. دانشجو، پژوهشگر و جوانی که رؤیای ادامه تحصیل دارد، نباید قربانی محدودیت‌هایی شود که هیچ نقشی در ایجاد آنها نداشته است.
در شرایطی که بسیاری از جوانان ایران برای ادامه تحصیل با مشکلات اقتصادی، محدودیت‌های آموزشی و دشواری‌های متعدد روبه‌رو هستند، اضافه شدن موانع بین‌المللی می‌تواند مسیر آینده آنان را دشوارتر کند.
به‌خصوص برای خانواده‌هایی که توان مالی سفر به کشورهای دیگر برای شرکت در آزمون را ندارند، توقف آزمون در داخل ایران می‌تواند به یک مانع جدی تبدیل شود.
یک پرسش حقوق بشری
پرسش ما روشن است: آیا فشار بر حکومت‌ها باید به بهای محدود شدن فرصت‌های تحصیلی جوانانی تمام شود که هیچ نقشی در تصمیم‌های سیاسی ندارند؟
اگر هدف از سیاست‌های تحریمی، تغییر رفتار حکومت‌هاست، باید سازوکارهایی وجود داشته باشد که دانشجویان، پژوهشگران و مردم عادی کمترین آسیب ممکن را از این محدودیت‌ها ببینند.
آموزش، دانش و دسترسی به فرصت‌های علمی نباید به ابزاری برای مجازات یک جامعه تبدیل شود.
صدای جوانان ایران را بشنویم
جوانان ایران حق دارند آینده خود را انتخاب کنند. حق دارند درس بخوانند، زبان بیاموزند، برای دانشگاه‌های جهان درخواست بدهند و استعدادهای خود را شکوفا کنند.
آنها نباید میان تحریم، محدودیت، فقر و موانع اداری گرفتار شوند.
آینده یک نسل را نمی‌توان تحریم کرد و انتظار داشت آثار آن فقط متوجه حکومت باشد.
از منظر حقوق بشر، هر سیاستی باید با یک پرسش اساسی سنجیده شود: «این تصمیم چه اثری بر زندگی انسان‌ها دارد؟»
سخن پایانی
تحصیل جرم نیست.
دانش تهدید نیست.
جوانان ایران نباید قربانی سیاست‌هایی شوند که آینده آنان را محدود می‌کند.
دفاع از حق آموزش و فرصت برابر، دفاع از آینده انسان‌هاست.
