در یکی از روستاهای دورافتادهی ایران، پدری روایت میکند که دخترش هنگام تشنج، با «خر» به شهر برده شد تا شاید بتواند درمانی بیابد. جملهای که در نگاه اول، تلخ و عجیب است، اما در واقع تصویری عریان از بیعدالتی ساختاری و محرومیت مزمن در مناطق محروم ایران را آشکار میکند.
