داستان به جای نان و آب!
«داستان‌های دینی می‌توانند تاب‌آوری جامعه را تقویت کنند.»
جمله‌ای زیباست؛ اما یک سؤال ساده دارد: تاب‌آوری برای چه؟ و در برابر چه چیزی؟
وقتی تورم قدرت خرید خانواده‌ها را می‌بلعد، وقتی هزینه خوراک، مسکن و درمان هر روز سهم بیشتری از درآمد مردم را می‌گیرد و وقتی فقر از یک مفهوم اقتصادی فراتر رفته و به کیفیت زندگی، آموزش، سلامت و آینده کودکان گره خورده است، صحبت از «تاب‌آوری» بدون صحبت از علت بحران، می‌تواند معنای دیگری پیدا کند: دعوت مردم به تحمل چیزی که خودشان در ایجاد آن نقشی نداشته‌اند.
بانک جهانی نیز در گزارش‌های اخیر خود از تورم بالا، کاهش درآمد واقعی و افزایش خطر فقر در ایران سخن گفته است. در چنین شرایطی، مسئله فقط این نیست که مردم چگونه با بحران کنار بیایند؛ مسئله مهم‌تر این است که چرا باید بخش بزرگی از جامعه مدام در وضعیت بحران زندگی کند؟
