مادران چشمانتظار؛ جنگ چگونه خانوادهها را داغدار میکند؟
مادران چشمانتظار؛ جنگ چگونه خانوادهها را داغدار میکند؟
در هر جنگ، تنها کسانی که در میدان نبرد حضور دارند آسیب نمیبینند؛ در پشت هر خبر از کشتهشدن یا مفقود شدن یک انسان، مادری ایستاده است که چشمانتظار بازگشت فرزندش مانده، همسری که امیدش را از دست داده و کودکانی که دیگر آغوش پدر یا مادر را تجربه نخواهند کرد. جنگ، پیش از آنکه مرزها را تغییر دهد، زندگی خانوادهها را دگرگون میکند.
ادامه مطلب
مادران، نخستین کسانی هستند که بهای جنگ را با اشک، اضطراب و انتظار میپردازند. هر بار که صدای انفجار یا آژیر شنیده میشود، هزاران مادر با نگرانی سرنوشت فرزندان خود را دنبال میکنند. برخی هرگز فرصت دیدار دوباره عزیزانشان را نمییابند و تنها خاطرهای از آنان برایشان باقی میماند.
اندوه جنگ تنها به خانوادههای نظامیان محدود نمیشود. خانوادههای غیرنظامیان، امدادگران، کارکنان درمانی و همه کسانی که در مناطق درگیری زندگی میکنند نیز با رنج از دست دادن عزیزان، آوارگی، ناامنی و فروپاشی زندگی روزمره روبهرو هستند. جنگ، غم را میان همه انسانها تقسیم میکند.
بر اساس ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر، هر انسان حق زندگی، آزادی و امنیت شخصی دارد. همچنین اصل ۲۲ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران بر مصون بودن جان، حیثیت و حقوق افراد تأکید کرده است. احترام به این حقوق، حتی در شرایط جنگی، از مهمترین اصول انسانی و حقوقی به شمار میرود.
هیچ مادری نباید با نگرانی از بازنگشتن فرزندش زندگی کند و هیچ کودکی نباید داغدار پدر یا مادر خود شود. کاهش رنج انسانها، حمایت از غیرنظامیان و تلاش برای پایان دادن به خشونت، از مهمترین مسئولیتهای جامعه جهانی و همه طرفهای درگیر است.
سخن پایانی
جنگ، پیروز واقعی ندارد. آنچه پس از هر درگیری باقی میماند، مادرانی هستند که سالها چشمانتظار میمانند، کودکانی که با خاطرات تلخ بزرگ میشوند و خانوادههایی که جای خالی عزیزانشان هرگز پر نمیشود. پاسداشت کرامت انسانی و تلاش برای صلح، بهترین راه برای جلوگیری از تکرار این رنجهاست.
#جنگ #مادران #حق_حیات #حقوق_بشر #صلح #کانون_دفاع_از_حقوق_بشر_در_ایران #مهساامینی #MahsaAmini #vvmiran @baschariyat