زیرساختی که بر حق ارتباطات حاکم است
اینترنت امروز تنها یک ابزار تکنولوژیک نیست؛ بلکه بخشی از حق بنیادین ارتباطات انسانی است.
کابلهای زیر دریا، مسیر اصلی انتقال داده در جهان هستند و اختلال در آنها میتواند
دسترسی میلیونها انسان به اطلاعات، آموزش آنلاین، خدمات پزشکی دیجیتال و ارتباطات روزمره را محدود کند.
حق دسترسی به اطلاعات و آسیبپذیری ساختاری
در حقوق بشر معاصر، دسترسی به اطلاعات آزاد و بدون تبعیض به عنوان یکی از پایههای
آزادی بیان شناخته میشود. وابستگی شدید جهان به چند مسیر محدود کابلهای زیر دریا
باعث ایجاد نوعی آسیبپذیری ساختاری شده است؛ به این معنا که یک اختلال فنی یا سیاسی
میتواند به محدود شدن حق ارتباط میلیونها نفر منجر شود.
نابرابری دیجیتال بهعنوان مسئله حقوق بشری
دسترسی نابرابر کشورها به مسیرهای پایدار اینترنتی، شکلی از نابرابری دیجیتال ایجاد کرده است.
این نابرابری فقط اقتصادی نیست؛ بلکه مستقیماً بر حق آموزش، حق توسعه، حق مشارکت اجتماعی
و حتی حق سلامت (از طریق خدمات پزشکی آنلاین) تأثیر میگذارد.
اقتصاد داده و تمرکز قدرت
کنترل کابلهای زیر دریا در دست کنسرسیومهای محدود و شرکتهای بزرگ فناوری است.
این تمرکز قدرت باعث میشود تصمیمات اقتصادی یا سیاسی بتواند بر دسترسی کشورها به اینترنت
تأثیر بگذارد؛ موضوعی که در ادبیات حقوق بشر به عنوان «تأثیر ساختار قدرت بر حقوق دیجیتال»
شناخته میشود.
جمعبندی حقوقی و اجتماعی
اینترنت زیر دریا فقط یک زیرساخت فنی نیست؛ بلکه بخشی از چارچوب حقوق بشر در قرن ۲۱ است.
حفاظت از پایداری آن، به معنای حفاظت از حق ارتباط، حق آگاهی و حق مشارکت برابر در جهان دیجیتال است.
#حقوق_بشر #حقوق_دیجیتال #حق_دسترسی_به_اینترنت #نابرابری_دیجیتال
#اقتصاد_دیجیتال #اینترنت #vvmiran #MahsaAmini @baschariyat
