اعلامیه جهانی حقوق بشر یکی از مهمترین اسناد تاریخ معاصر در زمینه حقوق و آزادیهای بنیادین انسان است. این اعلامیه در ۱۰ دسامبر ۱۹۴۸، پس از تصویب در مجمع عمومی سازمان ملل متحد، بهعنوان مجموعهای از اصول و حقوق اساسی انسانها در سراسر جهان مطرح شد و شامل ۳۰ ماده است.
این سند بر یک اصل بنیادین تأکید میکند: همه انسانها، بدون تبعیض، از حقوق و کرامت انسانی برخوردارند. حقوقی که در این اعلامیه آمدهاند، حوزههایی مانند زندگی، آزادی، برابری، امنیت، آزادی بیان و عقیده، آموزش، کار، زندگی فرهنگی و مشارکت اجتماعی را دربرمیگیرند.
۳۰ ماده اعلامیه جهانی حقوق بشر
همه انسانها آزاد و برابر از نظر حیثیت و حقوق به دنیا میآیند و باید با یکدیگر با روح برادری رفتار کنند.
هر انسان بدون هیچگونه تمایز از جمله از نظر نژاد، رنگ، جنسیت، زبان، دین، عقیده، منشأ ملی یا اجتماعی، ثروت یا سایر وضعیتها، حق برخورداری از حقوق و آزادیهای اعلامیه را دارد.
هر انسان حق زندگی، آزادی و امنیت شخصی دارد.
هیچکس نباید در بردگی یا بندگی نگه داشته شود و بردگی و تجارت برده در هر شکل ممنوع است.
هیچکس نباید تحت شکنجه یا رفتار یا مجازات ظالمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز قرار گیرد.
هر انسان حق دارد در هر جا بهعنوان یک شخص در برابر قانون شناخته شود.
همه در برابر قانون برابرند و حق دارند بدون تبعیض از حمایت یکسان قانون برخوردار شوند.
هر انسان حق دارد برای نقض حقوق اساسی خود، از مراجع قضایی صالح دادخواهی مؤثر داشته باشد.
هیچکس نباید خودسرانه دستگیر، بازداشت یا تبعید شود.
هر انسان حق دارد دعوای او در یک دادگاه مستقل و بیطرف، بهطور عادلانه و علنی رسیدگی شود.
هر فرد متهم تا زمانی که جرم او طبق قانون و در یک دادرسی عادلانه ثابت نشده، بیگناه محسوب میشود. همچنین هیچکس برای عملی که هنگام انجام آن جرم محسوب نمیشده، نباید مجازات شود.
هیچکس نباید در زندگی خصوصی، خانواده، خانه یا مکاتبات خود مورد مداخله خودسرانه قرار گیرد یا حیثیت و اعتبارش مورد تعرض واقع شود.
هر انسان حق دارد آزادانه در داخل کشور خود رفتوآمد و اقامت کند و هر کشوری، از جمله کشور خود، را ترک کند و به کشور خود بازگردد.
هر انسان حق دارد در برابر آزار و شکنجه، در کشورهای دیگر درخواست پناهندگی کند و از آن برخوردار شود؛ با استثناهای مقرر در اعلامیه.
هر انسان حق داشتن تابعیت دارد و هیچکس نباید خودسرانه از تابعیت یا حق تغییر تابعیت محروم شود.
مردان و زنان بالغ، بدون هیچ محدودیتی از نظر نژاد، ملیت یا دین، حق ازدواج و تشکیل خانواده دارند و در ازدواج و انحلال آن از حقوق برابر برخوردارند.
هر انسان حق دارد بهتنهایی یا همراه دیگران مالک مال باشد و هیچکس نباید خودسرانه از مالکیت خود محروم شود.
هر انسان حق آزادی اندیشه، وجدان و دین دارد؛ از جمله حق تغییر دین یا باور و آزادی اظهار آن بهصورت فردی یا جمعی.
هر انسان حق آزادی عقیده و بیان دارد؛ از جمله آزادی داشتن عقاید بدون مداخله و جستوجو، دریافت و انتشار اطلاعات و افکار از طریق رسانهها.
هر انسان حق آزادی تجمع و انجمنهای مسالمتآمیز را دارد و هیچکس نباید مجبور به عضویت در انجمنی شود.
هر انسان حق دارد در اداره امور عمومی کشور خود مشارکت کند و دسترسی برابر به خدمات عمومی داشته باشد. اراده مردم باید اساس اقتدار حکومت باشد و این اراده از طریق انتخابات آزاد و واقعی بیان شود.
هر انسان بهعنوان عضو جامعه حق برخورداری از تأمین اجتماعی و بهرهمندی از حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی ضروری برای کرامت و رشد آزادانه شخصیت خود را دارد.
هر انسان حق کار، انتخاب آزادانه شغل، شرایط عادلانه و رضایتبخش کار و حمایت در برابر بیکاری را دارد. همچنین کار برابر باید دستمزد برابر داشته باشد و افراد حق تشکیل و پیوستن به اتحادیههای صنفی را دارند.
هر انسان حق استراحت و فراغت، از جمله محدودیت معقول ساعات کار و تعطیلات دورهای با دریافت دستمزد دارد.
هر انسان حق دارد از سطح مناسبی از زندگی برای سلامت و رفاه خود و خانواده، از جمله خوراک، پوشاک، مسکن، مراقبت پزشکی و خدمات اجتماعی ضروری برخوردار باشد.
هر انسان حق آموزش دارد. آموزش ابتدایی و اساسی باید در دسترس و آموزش ابتدایی باید رایگان باشد. آموزش باید در جهت رشد کامل شخصیت انسان و احترام به حقوق بشر و آزادیهای اساسی باشد.
هر انسان حق دارد آزادانه در زندگی فرهنگی جامعه مشارکت کند، از هنر بهرهمند شود و در پیشرفت علمی و منافع آن سهیم باشد. همچنین حقوق معنوی و مادی آثار علمی، ادبی و هنری او باید مورد حمایت قرار گیرد.
هر انسان حق دارد از نظمی اجتماعی و بینالمللی برخوردار باشد که در آن حقوق و آزادیهای مندرج در این اعلامیه بهطور کامل تحقق یابد.
هر انسان در برابر جامعه مسئولیتهایی دارد؛ اما محدودیت حقوق و آزادیها تنها در چارچوب قانون و برای رعایت حقوق دیگران، اخلاق، نظم عمومی و رفاه همگانی در یک جامعه دموکراتیک امکانپذیر است.
هیچیک از مقررات این اعلامیه نباید بهگونهای تفسیر شود که برای دولت، گروه یا فردی حقی ایجاد کند تا بتواند حقوق و آزادیهای مندرج در این اعلامیه را از بین ببرد یا در آنها خللی وارد کند.
چرا شناخت این ۳۰ ماده اهمیت دارد؟
اعلامیه جهانی حقوق بشر فقط یک سند تاریخی نیست؛ یادآوری مداوم این اصل است که کرامت، آزادی و برابری، متعلق به همه انسانهاست. هیچ انسانی نباید به دلیل جنسیت، عقیده، مذهب، زبان، قومیت، ملیت یا دیدگاه خود از حقوق بنیادین محروم شود.
شناخت این حقوق، نخستین گام برای دفاع از آنهاست. آگاهی از حقوق بشر به ما کمک میکند نقض حقوق انسانها را بهتر بشناسیم، درباره آن سکوت نکنیم و برای جامعهای تلاش کنیم که در آن آزادی و کرامت انسانها محترم شمرده شود.
حقوق بشر امتیاز نیست؛ حقی است که انسان صرفاً به دلیل انسان بودن از آن برخوردار است.
