هوزورو و شاباش؛ پاسداشت میراث فرهنگی زرتشتیان ایران

مقدمه فرهنگ ایران سرشار از آیین‌ها و سنت‌هایی است که در طول قرن‌ها از نسلی به نسل دیگر منتقل شده‌اند. این آیین‌ها تنها مراسم مذهبی نیستند؛ بلکه بخشی از هویت تاریخی، فرهنگی و اجتماعی گروه‌های مختلف جامعه به شمار می‌روند. آیین هوزورو و شاباش در میان زرتشتیان حسن‌آباد میبد زرتشتیان حسن‌آباد میبد، شامگاه یکم امردادماه ۱۴۰۵، آیین هوزورو و شاباش را بر پایه گاه‌شمار کهن زرتشتی در تالار خدارحم مجموعه درمهر حسن‌آباد برگزار کردند. هوزورو نامی است که زرتشتیان برای جشن زایش اشوزرتشت به کار می‌برند. این آیین در باور پیروان این دین، یادآور رویدادهای خجسته و ارزش‌های معنوی مرتبط با زندگی و آموزه‌های زرتشت است. آیین شاباش نیز از سنت‌های وابسته به این جشن محسوب می‌شود که در آن همکیشان پیشکش‌های خود را برای نگهداری و امور درِمهر (آتشکده) به نگاه‌بان آتش تقدیم می‌کنند. میراث فرهنگی؛ سرمایه مشترک جامعه آیین‌ها و سنت‌های اقلیت‌های دینی و فرهنگی، بخشی از تنوع فرهنگی یک سرزمین هستند. حفظ این میراث، به معنای احترام به تاریخ، هویت و حق هر جامعه برای پاسداشت باورها و سنت‌های خود است. تنوع فرهنگی زمانی حفظ می‌شود که همه گروه‌های جامعه بتوانند بدون تبعیض، آیین‌ها و سنت‌های خود را برگزار کنند و میراث خود را به نسل‌های آینده منتقل سازند. نقش آیین‌ها در پیوند نسل‌ها برگزاری جشن‌هایی مانند هوزورو و شاباش، فرصتی برای انتقال ارزش‌های فرهنگی، تقویت پیوندهای اجتماعی و زنده نگه داشتن خاطره تاریخی یک جامعه است. فرهنگ‌ها زمانی زنده می‌مانند که امکان دیده شدن، آموزش و انتقال داشته باشند. احترام به میراث فرهنگی اقوام و ادیان مختلف، بخشی از احترام به حقوق فرهنگی انسان‌هاست. نتیجه‌گیری ایران سرزمینی با پیشینه تاریخی و فرهنگی گسترده است که تنوع آیینی آن یکی از ارزش‌های مهم این سرزمین به شمار می‌رود. پاسداشت آیین‌های زرتشتیان و دیگر گروه‌های فرهنگی، گامی در جهت حفظ میراث مشترک انسانی و تقویت احترام متقابل در جامعه است. #میراث_فرهنگی #زرتشتیان #تنوع_فرهنگی #آزادی_دین #حقوق_فرهنگی #حقوق_بشر #توسعه_پایدار #حق_برخورداری_از_زندگی_شایسته #کانون_دفاع_از_حقوق_بشر_در_ایران #مهساامینی #MahsaAmini #vvmiran #baschariyat